isokor
Yeni Üye
- Katılım
- 31 Ocak 2010
- Mesajlar
- 2,048
- Tepkime puanı
- 6
- Puan
- 0
- Bölüm
- MEZUN
- Şehir
- Konya
Bu bağlantı ziyaretçiler için gizlenmiştir. Görmek için lütfen giriş yapın veya üye olun.
Kendini iyi hissetmek elindeyken insan nasıl oluyor da kötü hissetmeyi seçiyor¿
Nasıl oluyor da sabah yataktan kalktığında, karanlık ruh halini dağıtmak için ne yapması gerektiğini öğrenmeye çalışmıyor, öğrense de uygulamıyor¿
Kendisine döndüğünde, içindeki büyülü ışığı bulabileceğini bilse de; neden hep karanlıklarda kaybolmayı seçiyor¿
Bütün bunlara cevabım şudur: Kendimizi cezalandırmak için yapıyoruz bunları. İlacı biliyoruz ama almıyoruz.
"Biz" diye konuşmaktan hiç hoşlanmıyorum. Sizin adınıza ahkam kesiyor gibi hissediyorum kendimi. Ama "ben" dediğimde de her yazdığımı ben yaşayıp, yazıyorum sanırsınız diye endişeleniyorum, bazen yaşamadıklarımı da yazıyorum. Onun için bir deneme olsun diye biz dedim az önce ama olmadı, sırıttı.
Eski yazılarımda çok kullanırdım, şimdi okuyunca çok kötü geliyor. "Sen, siz, biz" gibi birilerinin arkasına saklanarak yazmak yerine yaşamasam da yaşamış gibi yazarım, o bizi kullanmam dedim. İyi de ettim, bak yukarıda biz dediğim kısım ne kadar sakil duruyor! Sonuçta söylediklerim benden çıkıyor, yaşasam da yaşamasam da bana aitler. Sorumluluklarını almaya hazırım, sözümün arkasındayım.
Nerede kalmıştım¿ Kendini cezalandırmakta. Bile bile mutsuz olmayı seçtiğimde, o günü kurtarma şansım varken, mutsuz geçirmeyi tercih edişimde hep o cezalandırma yatıyor, biliyorum. Suçlu olup da karşımdakinde kusur aramaktan bile beter bir şey bu. En değerli varlığımı "kendimi" harcıyorum. Kendime aşık değilim ama nefes aldığım sürece kendime bakmakla yükümlüyüm, bundan adım kadar eminim. Hatta bu konuda "biz" diyecek kadar ileri gidebilirim. Evet, yaşadığımız sürece kendimize iyi bakmak zorundayız.
Kendine iyi bak deme
Denmez, saçma!
Kendime bakarım elbet
Sen hiç korkma!
Candan Erçetin'in şarkılarının sözlerine bayılırım, derindir, anlamlıdır.
O şu şarkıyı söyleyene kadar, vedalaşırken birbirimize söylediğimiz bu sözün aslında ne saçma olduğunu hiç düşünmemiştim.
Uçaklarda, acil durumda oksijen maskesini önce kendinize sonra çocuğunuza takın derler ya, işte tam da bundandır. Nefes alamayan bir anne çocuğunu nasıl koruyabilir ki¿ Yani çocuğunu kurtarmak isteyen bir anne önce kendisini korumalıdır.
Sözün özü; senden başka neyim var¿ diyebilmek için önce ben olmalıyım. Bensiz olmaz, evet...
